Baza wiedzy
UDI w gabinecie medycyny estetycznej — co oznacza kod na opakowaniu produktu?
Co oznacza UDI na opakowaniu wyrobu medycznego? Poznaj różnicę między UDI-DI i UDI-PI oraz zobacz, jak kod pomaga identyfikować produkt i jego partię.
Na opakowaniu produktu używanego podczas zabiegu można znaleźć wiele oznaczeń: nazwę produktu, GTIN, numer LOT, datę ważności, numer seryjny, a w przypadku wyrobów objętych systemem UDI również kod UDI.
Na pierwszy rzut oka mogą wyglądać jak kilka podobnych ciągów cyfr i liter.
Nie oznaczają jednak tego samego.
UDI został wprowadzony po to, aby umożliwić jednoznaczną identyfikację wyrobów medycznych i ułatwiać ich identyfikowalność.
Z punktu widzenia dokumentacji zabiegu najważniejsze pytanie brzmi więc nie:
„Czy na opakowaniu jest jakiś kod?”
ale:
„Co dokładnie ten kod identyfikuje i które jego dane warto zachować?”
Temat „UDI medycyna estetyczna” warto więc rozpatrywać przez pryzmat konkretnego wyrobu, jego oznakowania i danych produkcyjnych.
Czym jest UDI?
UDI to Unique Device Identification — system niepowtarzalnych kodów identyfikacyjnych wyrobów.
W MDR system UDI służy identyfikacji i ułatwianiu identyfikowalności wyrobów objętych tym systemem.
Nie oznacza to, że każdy produkt wykorzystywany w medycynie estetycznej automatycznie posiada UDI.
Najpierw trzeba ustalić, czy dany produkt jest wyrobem podlegającym właściwym zasadom systemu UDI.
Jeżeli tak, UDI może stanowić ważne źródło danych identyfikacyjnych produktu.
UDI-DI i UDI-PI — dwie różne części
UDI składa się z dwóch zasadniczych części:
UDI-DI — Device Identifier
oraz
UDI-PI — Production Identifier.
To rozróżnienie jest kluczowe.
UDI-DI
UDI-DI identyfikuje producenta i określony wyrób w systemie.
Można traktować go jako identyfikator konkretnego typu lub wariantu wyrobu, a nie jako oznaczenie pojedynczej partii produkcyjnej.
Dwa opakowania tego samego wyrobu mogą więc posiadać ten sam UDI-DI, ale pochodzić z różnych partii.
UDI-PI
UDI-PI odnosi się do danych produkcyjnych dotyczących konkretnej jednostki produkcji.
W zależności od sposobu oznakowania i rodzaju wyrobu może obejmować między innymi:
- numer LOT lub numer partii,
- numer seryjny,
- datę ważności,
- inne właściwe dane produkcyjne.
To właśnie UDI-PI pozwala zejść z poziomu „jaki to wyrób?” do poziomu informacji o konkretnej produkcji.
UDI a numer LOT — czy to to samo?
Nie.
Numer LOT może być elementem danych produkcyjnych UDI-PI, ale UDI jako cały system obejmuje więcej informacji.
Można to uprościć tak:
UDI-DI → jaki wyrób
UDI-PI → która produkcja / partia / egzemplarz, zależnie od zastosowanych danych
Jeżeli na etykiecie znajduje się numer LOT i jest on częścią danych produkcyjnych UDI, może zostać zakodowany w części UDI-PI.
Dlatego podczas dokumentowania produktu nie warto traktować napisu „UDI” jako jednego numeru, który zastępuje wszystkie pozostałe oznaczenia.
UDI a GTIN — skąd bierze się zamieszanie?
W wielu przypadkach system UDI wykorzystuje standardy organizacji wydających identyfikatory, takich jak GS1.
Dlatego na opakowaniu może pojawić się GTIN, który pełni funkcję UDI-DI zgodnie z zastosowanym systemem oznakowania.
Nie oznacza to jednak, że pojęcia GTIN i UDI zawsze są synonimami.
GTIN jest identyfikatorem stosowanym w systemie GS1.
UDI jest systemem identyfikacji wyrobów medycznych określonym w regulacjach.
W konkretnym oznakowaniu GTIN może pełnić rolę UDI-DI, ale znaczenie obu pojęć nie jest identyczne.
Pełne porównanie oznaczeń opisujemy w artykule GTIN, LOT, UDI i numer seryjny.
Dlaczego kod UDI jest przydatny w dokumentacji zabiegu?
Największą wartością UDI nie jest sam kod.
Wartością są dane, które pozwalają rozpoznać wyrób oraz — poprzez informacje produkcyjne — powiązać go z określoną jednostką produkcji.
Jeżeli podczas zabiegu zapisane zostaną właściwe dane produktu, można później łatwiej odtworzyć:
- jaki wyrób został zastosowany,
- z jakiej partii pochodził,
- kiedy był użyty,
- z którym zabiegiem został powiązany.
To prowadzi do praktycznej relacji:
identyfikator produktu → dane produkcyjne → zabieg → pacjent
Więcej o organizacji takiego zapisu: Jak dokumentować produkty używane podczas zabiegów medycyny estetycznej?
Czy trzeba przepisywać cały kod ręcznie?
Nie zawsze.
Jeżeli dane są zapisane w kodzie możliwym do odczytu maszynowego, mogą zostać odczytane przez odpowiedni skaner.
W praktyce właśnie dlatego skanowanie UDI może ograniczać ręczne przepisywanie długich ciągów znaków.
Trzeba jednak pamiętać, że odczytanie kodu to dopiero pierwszy etap.
System dokumentacji musi jeszcze poprawnie rozpoznać i przypisać poszczególne dane, np.:
- identyfikator produktu,
- numer LOT,
- datę ważności,
- numer seryjny — jeśli występuje.
Samo zeskanowanie obrazu kodu bez właściwego przypisania danych nie tworzy jeszcze użytecznej historii produktu.
Jak rozpoznać, co znajduje się w kodzie?
Na opakowaniu mogą znajdować się zarówno dane zapisane w postaci czytelnej dla człowieka, jak i nośniki możliwe do odczytu automatycznego.
W zależności od zastosowanego standardu poszczególne elementy mogą być oznaczone odpowiednimi identyfikatorami.
Dlatego poprawny odczyt powinien rozróżniać informacje takie jak:
- identyfikator wyrobu,
- LOT,
- numer seryjny,
- data ważności.
Nie należy zakładać, że pierwszy długi numer widoczny obok kodu jest zawsze numerem UDI albo numerem partii.
Co później zrobić z odczytanymi danymi?
Największy błąd polega na potraktowaniu skanu jako celu samego w sobie.
Celem nie jest posiadanie kodu w systemie.
Celem jest możliwość późniejszego wykorzystania informacji.
Dane odczytane z opakowania powinny pozostać powiązane z konkretnym zapisem zabiegu.
Wtedy można później przejść:
od zabiegu do produktu
oraz — jeżeli system dokumentacji to umożliwia —
od produktu lub partii do powiązanych zabiegów.
Numer LOT i jego znaczenie dla tej relacji opisaliśmy tutaj: Numer LOT w dokumentacji zabiegu — po co go zapisywać i jak go później odnaleźć?
UDI i identyfikowalność
Komisja Europejska wskazuje, że system UDI ma wspierać sprawniejszą identyfikowalność wyrobów.
Z perspektywy kliniki oznacza to praktyczną korzyść: właściwie zachowane identyfikatory mogą ułatwić późniejsze rozpoznanie konkretnego produktu i jego danych produkcyjnych.
Nie oznacza to jednak, że samo posiadanie UDI automatycznie tworzy identyfikowalność na poziomie pacjenta.
Żeby możliwe było późniejsze odnalezienie zabiegów, dane produktu muszą zostać powiązane z dokumentacją jego użycia.
Dlatego UDI jest elementem łańcucha informacji, a nie całym rozwiązaniem:
UDI / LOT → produkt → zabieg → pacjent
Co jeśli trzeba później sprawdzić konkretną partię?
Wtedy znaczenie ma przede wszystkim możliwość wykorzystania danych produkcyjnych, takich jak numer LOT.
Jeżeli numer partii został wcześniej powiązany z zabiegami, można rozpocząć sprawdzanie od konkretnego identyfikatora zamiast przeglądać całą dokumentację.
Więcej o tym procesie: Jak znaleźć pacjentów, u których użyto konkretnej partii produktu?
Najczęstsze pomyłki przy oznaczeniach produktu
1. Traktowanie UDI jako jednego rodzaju numeru
UDI może obejmować identyfikację wyrobu oraz dane produkcyjne.
2. Uznawanie LOT i UDI za synonimy
LOT może stanowić element UDI-PI, ale nie jest całym UDI.
3. Zakładanie, że GTIN zawsze oznacza dokładnie to samo co UDI
GTIN może pełnić funkcję UDI-DI w systemie GS1, ale pojęcia mają różny zakres.
4. Zapisywanie kodu bez powiązania z zabiegiem
Nawet poprawny identyfikator ma ograniczoną wartość, jeśli później nie wiadomo, gdzie produktu użyto.
5. Zakładanie, że każdy produkt posiada UDI
Najpierw należy ustalić status danego produktu i sposób jego oznakowania.
Krótka checklista odczytu danych produktu
Przy kolejnym produkcie sprawdź:
- Czy potrafisz wskazać identyfikator produktu?
- Czy na opakowaniu występuje UDI?
- Czy rozróżniasz UDI-DI i dane UDI-PI?
- Czy widzisz numer LOT?
- Czy występuje numer seryjny?
- Czy można odczytać datę ważności?
- Czy dane te można przypisać do konkretnego zabiegu?
- Czy później można odnaleźć zabiegi po numerze partii?
Jeżeli informacje są dostępne na opakowaniu, ale podczas dokumentowania przepisywana jest tylko nazwa produktu, część możliwości późniejszej identyfikacji zostaje utracona.
Sprawdź swoją dokumentację
MDR Safety Hub udostępnia bezpłatną Ocenę dokumentacji i identyfikowalności.
15 pytań pomaga sprawdzić między innymi, czy dane produktów są zachowywane w sposób pozwalający później odtworzyć ich powiązanie z zabiegami.
Samoocena ma charakter informacyjny. Nie stanowi audytu prawnego ani potwierdzenia zgodności z MDR.
Podstawa merytoryczna
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 — art. 27 oraz załącznik VI część C.
- Materiały Komisji Europejskiej dotyczące Unique Device Identification (UDI).
